Odkryj Schönhof

Średniowiecze

Poprzednikiem Schönhof był w tym czasie dom z muru pruskiego, którego układ budowlany można było odtworzyć na podstawie odcisków belek w podłodze piwnicy. Powstał prawdopodobnie w pierwszej połowie XIII wieku. Drugi etap budowy można datować na połowę XIII wieku. W tym czasie budynek poprzednika Schönhofu służył również jako wolny dwór. Zachowała się kamienna komórka tego budynku, która później została scalona z budynkiem. Przylegający do niej mniejszy kamienny budynek zapewniał przejście na targ rybny po drugiej stronie. Później został zamurowany, a nad nim dobudowano piętro.

Poprzednikiem Schönhof był w tym czasie dom z muru pruskiego, którego układ budowlany można było odtworzyć na podstawie odcisków belek w podłodze piwnicy. Powstał prawdopodobnie w pierwszej połowie XIII wieku. Drugi etap budowy można datować na połowę XIII wieku. W tym czasie budynek poprzednika Schönhofu służył również jako wolny dwór. Zachowała się kamienna komórka tego budynku, która później została scalona z budynkiem. Przylegający do niej mniejszy kamienny budynek zapewniał przejście na targ rybny po drugiej stronie. Później został zamurowany, a nad nim dobudowano piętro.Poprzednikiem Schönhof był w tym czasie dom z muru pruskiego, którego układ budowlany można było odtworzyć na podstawie odcisków belek w podłodze piwnicy.

Powstał prawdopodobnie w pierwszej połowie XIII wieku. Drugi etap budowy można datować na połowę XIII wieku. W tym czasie budynek poprzednika Schönhofu służył również jako wolny dwór. Zachowała się kamienna komórka tego budynku, która później została scalona z budynkiem. Przylegający do niej mniejszy kamienny budynek zapewniał przejście na targ rybny po drugiej stronie. Później został zamurowany, a nad nim dobudowano piętro.Poprzednikiem Schönhof był w tym czasie dom z muru pruskiego, którego układ budowlany można było odtworzyć na podstawie odcisków belek w podłodze piwnicy. Powstał prawdopodobnie w pierwszej połowie XIII wieku. Drugi etap budowy można datować na połowę XIII wieku. W tym czasie budynek poprzednika Schönhofu służył również jako wolny dwór. Zachowała się kamienna komórka tego budynku, która później została scalona z budynkiem. Przylegający do niej mniejszy kamienny budynek zapewniał przejście na targ rybny po drugiej stronie. Później został zamurowany, a nad nim dobudowano piętro.

Renesans

W 1526 r. Görlitz przeżywało już swój szczyt gospodarczy. W latach 1510-1515 nastąpiła ogromna inflacja, podczas której zwykli ludzie nie mogli już kupić chleba. Liga Sześciu Miast prawie rozpadła się przez spór o walutę Görlitz. W wyniku zawirowań Wrocław odzyskał prawo zszywania i odtąd występował jako konkurent gospodarczy. Rzemieślnicy domagali się reformacji, a powracająca epidemia dżumy pochłaniała życie. Do tego doszedł niszczący pożar miasta 12 czerwca 1525 r.

Do dziś ślady spalenizny na murze Schönhof świadczą o pożarze miasta w 1525 r. Wydaje się, że spłonęły wszystkie materiały palne we wnętrzu. Ówczesny nabywca, Onoffrius Schneider, najwyraźniej miał trudności z ponownym przystosowaniem budynku do zamieszkania - darowano mu część ceny zakupu. Christopf Ulricher podejrzewa, że data 1526 na fasadzie oznacza raczej rozpoczęcie budowy niż jej zakończenie.

Do zaplanowania i wzniesienia budynku budowniczy wyznaczył mistrza budowlanego Wendela Roskopfa Starszego. Budując Schönhof w 1526 r. Roskopf wzorował się na Sali Władysławowskiej, Schodach Jeździeckich i Sali Sądowej Zamku Praskiego, gdzie uczył się nowej architektury renesansowej pod kierunkiem wiejskiego architekta Benedikta Rieda.

Budowniczy zlecił wykonanie nowych dachów, zaprojektował fasadę w stylu renesansowym i zainstalował 13 malowanych drewnianych sufitów belkowych. Przeprojektował hol wejściowy, oddzielając od niego hol wschodni. Przeprojektował dostęp do piwnic, zbudował szeroką klatkę schodową w holu wejściowym i zbudował sklepienie krzyżowe na drugim piętrze. Zlecił przeniesienie instalacji grzewczej i sanitarnej, zwiększając tym samym komfort użytkowania. Układ pomieszczeń oparł na ówczesnych budynkach pałacowych: do salonu, który można było ogrzewać z zewnątrz, przylegała sypialnia i toaleta, do której można było dostać się tylko przez salon. Wszystkie komnaty miały malowane sufity z belek drewnianych, malowidła ścienne i nisze do siedzenia między masywnymi półkolumnami przy oknach. Czarna kuchnia mogła oświetlić klatkę schodową ogniem z paleniska.[21][22] Drewniane belki na pierwszym piętrze są wytłoczone ozdobnymi malowidłami. Towarzyszą im malowidła ścienne, których pozostałości przetrwały.

Barok

Przez kilka stuleci, aż do początku XX wieku, Schönhof był wykorzystywany jako stocznia browarna, a jego wysoki szczyt i wieża zostały usunięte w 1733 roku. Nic nie wiadomo o ich wyglądzie. Wczesna aprecjacja w czasie industrializacji uniemożliwiła rozbiórkę budynku. W 1908 r. właściciel chciał doprowadzić do rozbiórki zajazdu. W 1909 r. miasto mogło go wykupić za dotacje rządu pruskiego i zachować.

Schönhof 1970

Eksponaty Muzeum Śląskiego w czasach NRD budynek popadł w ruinę. W latach 1977-1989 podejmowano kilka prób remontu budynku. Jednak dopiero szeroko zakrojone badania nad historią budynku pozwoliły na odkrycie malowideł na ścianach i belkowych stropach.[28] Wraz ze zjednoczeniem Niemiec znalazły się pieniądze i materiały na gruntowny i profesjonalny remont budynku. W ten sposób w 1995 r. wybudowano wieżyczkę z 1617 r. i nowy szczyt. Ten ostatni został skonstruowany dowolnie i bez podstaw historycznych.

Od 2006 roku w Schönhof, wraz z trzema połączonymi domami, mieści się Muzeum Śląskie Görlitz.