Zestaw Tauentziena

Przed rokiem 1600 nie jadano jeszcze nożem i widelcem, a zestawy takie używane były w wyższych kręgach do mycia rąk przy stole. Później znalazły zastosowanie w toalecie.

Herb rodu von Tauentzienów widnieje zarówno na dnie misy, jak i na dzbanku z zestawu w stylu rokoko, wykonanego z odlewanego i repusowanego srebra. Herb wraz z datą 1749 wygrawerował mistrz złotniczy Johann Gottlob Jaeckel z Wrocławia.

Jako adiutant Fryderyka II Tauentzien już w 1740 roku wkroczył na Śląsk, gdzie w imieniu swojego króla stoczył wiele bitew przeciwko Habsburgom. Punktem kulminacyjnym jego wojskowej kariery była obrona Wrocławia przed przeważającymi siłami austriackiego oblężenia w 1760 roku. Aż do śmierci zachował pozycję gubernatora Wrocławia, posiadał uprawnienia niemal dyktatorskie, budził lęk i respekt, nie był jednak powszechnie lubiany.

Bezwzględnie realizował swój cel, czyli przekształcenie Wrocławia w twierdzę nie do zdobycia. Administracja cywilna nie była jego mocną stroną. Długo krążyły opowieści o tym, jak swojej gwardii nakazał ćwiczyć musztrę w sali gotyckiego ratusza. Magistrat protestował i skarżył się na świeże pęknięcia murów budynku. Tauentzien obiecał poprawę i wydał rozkaz, by gwardziści słabiej uderzali nogami i kolbami karabinów w podłogę.

Wytworny zestaw do różanej wody trudno sobie wyobrazić w dłoniach starego rębajły. Prawdopodobnie zamówił go dla Johanny Charlotte von dem Knesebeck, którą poślubił w 1749 roku. Srebrne gody świętowali zapewne w pałacu Tauentziena, słynnej kamienicy Rybischa przy wrocławskiej Junkernstraße.