Prowincja w latach przełomu
Zdjęcia
Rewolucja francuska i wojny napoleońskie również na Śląsku oznaczały kres pewnej epoki. Pod naporem wojsk Napoleona załamał się system pruskiego absolutyzmu. Drogę wyjścia z kryzysu państwa zarysowały reformy ministrów Steina i Hardenberga – również na Śląsku rozpoczął się proces modernizacji.
Industrializacja zmieniła oblicze śląskiej ziemi. Objęła ona części Górnego Śląska, stolicę Śląska Wrocław i kilka innych miast. Natomiast inne regiony nie nadążały za rozwojem. Na wsi panowała bieda i zacofanie, a wpływy szlachty pozostały nienaruszone. Stare zależności i nowe wyzwania wyznaczały kierunek ruchów wolnościowych epoki: powstania tkaczy z 1844 roku, rewolucyjnych walk lat 1848 i 1849 czy wreszcie ruchu robotniczego i polskich dążeń narodowo-wyzwoleńczych na Górnym Śląsku.
Na początku XIX wieku Śląsk tkwił w głębokim kryzysie. Niezbędne od dawna reformy załamały się wobec oporu szlachty. Rosnące niezadowolenie ludności wiejskiej, powstania tkaczy i niepokoje czeladników w miastach wstrząsały krajem. Kiedy w 1806 roku wojska napoleońskie wtargnęły na Śląsk, prawie nie napotkały na opór.
Militarna porażka Prus otwarła drogę do zasadniczej odnowy. Prusy znalazły się na czele niemieckiego ruchu narodowego. Znak do powstania przeciw obcej władzy przyszedł z Wrocławia. 17 marca 1813 roku król Fryderyk Wilhelm III ogłosił tutaj swą odezwę „Do mego ludu”. Kilka tygodni później prusko-rosyjskie zwycięstwo nad Kaczawą przyniosło kres francuskiemu panowaniu na Śląsku.
Zobacz podobne obiekty
Na 2000 m2 powierzchni wystawienniczej prezentowane jest zwiedzającym około 1000 eksponatów z historii kultury Śląska,
)
)
)
)