Opłakiwanie Chrystusa
Zdjęcia
Modele 3D
Gotycka płakorzeźba była częścią ołtarza w ewangelickim dzisiaj kościele Jezusa Chrystusa w Zodel koło Görlitz. Śląskie warsztaty wykonywały również zamówienia dla kościołów z sąsiadujących Górnych Łużyc. W biblijnym przekazie nie pojawia się wspólne opłakiwanie Jezusa przez wszystkich bliskich obecnych przy jego śmierci. W późnym średniowieczu był to jednak częsty motyw artystyczny.
„Opłakiwanie Chrystusa” łączy motywy piety, zdjęcia z krzyża i złożenia do grobu. Scena z 1430 roku przedstawia pośrodku pogrążoną w żałobnej skardze matkę, Maryję, z ciałem syna na kolanach. Po lewej stronie od czoła Jezusa klęczy Józef z Arymatei, z długą brodą i w kapeluszu. Zgodnie z biblijnym przekazem wykupiony dla siebie grób odstąpił on na złożenie w nim ciała Chrystusa. W ręce trzyma jeszcze całun żałobny, w który kazał zawinąć Jezusa po zdjęciu z krzyża. Sakiewka u pasa świadczy o zamożności tego człowieka.
Stojący za nim człowiek to zapewne Jan, ulubiony uczeń Jezusa, świadek ukrzyżowania. Postacie kobiece to trzy Marie, które zgodnie z przekazem też były obecne przy ukrzyżowaniu. Często sugerowane pokrewieństwo z matką Jezusa pozwala zidentyfikować kobiety po prawej stronie ‒ są to Maria Kleofasowa (zwana też Matką Jakuba) oraz Maria Salome z naczyniem na wonne oleje, natomiast obok Jana stoi Maria Magdalena.
Szaty wszystkich postaci są bogato udrapowane w fałdy, kobiety, zgodnie z ówczesną mody dla mężatek, noszą woalki. Twarze postaci wyrażają ból i wzruszenie, przedstawione przez artystę w nieco konwencjonalny sposób. Na płaskorzeźbie widać pozostałości barw, co przydaje całej scenie więcej życia. Prawdopodobnie grupa opłakujących wiązała się treściowo ze słynnymi późnogotyckimi malaturami, które zachowały się w kościele w Zodel.
Zobacz podobne obiekty
Na 2000 m2 powierzchni wystawienniczej prezentowane jest zwiedzającym około 1000 eksponatów z historii kultury Śląska,
)
)
)
)