„Talerz bóstw wodnych”
Zdjęcia
Talerz z wizerunkami Posejda, Trytona i dwóch Nereid
Od początku XIX wieku przedmioty z żeliwa królowały w mieszczańskich salonach. Na biurka trafiały żeliwne zestawy piśmienne, przyciski do papieru i stojaki zegarowe, na toaletkach stały lustra w żeliwnych oprawach. Do biedermeierowskiego wystroju wnętrz należały też talerze ścienne, niewielkie popiersia i plakiety.
Pruski przemysł żelazny z centrum na Górnym Śląsku przeżywał w owym czasie potężny rozkwit. Dzięki nowym metodom obróbki obok luf armatnich, masywnych elementów budowalnych i części maszyn produkowano teraz również niewielkie przedmioty o kunsztownych formach.
Pionierską rolę odegrała Królewska Pruska Gisernia Żelaza w Gliwicach. Od 1798 roku uprawiano tu odlewnictwo artystyczne. Później podobną produkcję pojęły gisernie w Berlinie i nadreńskim Saynie. Popularność zyskały wielkie wazy i kolumny ogrodowe, wzorowane często na rzymskim i greckim antyku.
Misternie wykonane figury na „talerzu bóstw wodnych” ‒ bóg mórz Posejdon z trójzębem, jego syn Trytona i dwie nimfy morskie, Nereidy, odwołują się do starożytnej mitologii greckiej. Delfiny i ornamenty w kształcie fal na krawędzi talerza również nawiązują do świata bóstw wodnych. Około 1835 roku artystyczne odlewnictwo żelaza osiągnęło swój punkt szczytowy i cieszyło się dużym uznaniem aż do końca XIX wieku.
Zobacz podobne obiekty
Na 2000 m2 powierzchni wystawienniczej prezentowane jest zwiedzającym około 1000 eksponatów z historii kultury Śląska,